Cztery wymiary ludzkiego życia; James B. Jordan

Eugen Rosenstock-Huessy w wielu fascynujących i momentami donkiszotowskich publikacjach wskazywał na czterowymiarowość ludzkiego życia. Te cztery wymiary to: wewnętrzny, zewnętrzny, przeszły i przyszły. W niniejszym artykule chcę pokazać, jak te wymiary odnieść do życia Kościoła.

Każdy z nas odnosi się w jakiś sposób do grupy, do której przynależy, oraz do tych, którzy są poza tą grupą. Ponieważ jesteśmy stworzeni na obraz Boży, a w szczególności na podobieństwo Drugiej Osoby Boskiej, czyli Słowa, dlatego relacje społeczne wyrażają się przede wszystkim w języku. Istnieją „ja” i „ty”, „my” i „oni”. W niektórych językach rozróżnia się ponadto między formą „ty” odnoszącą się do osób przynależących do grupy oraz formą „ty” odnoszącą się do tych na zewnątrz.… Czytaj dalej...

 

Frustrująca ograniczoność; Peter J. Leithart

Raymond Tallis w książce pod tytułem Of Time and Lamentation pisze o gorzkim doświadczeniu czasu. Budząc się rano, myśli „nie tyle o tym, że nastał nowy dzień, lecz raczej o tym, że minął kolejny dzień”. Po części wynika to z jego wieku – Tallis jest po siedemdziesiątce, czyli „gdzieś pomiędzy kolacją a północą mojego życia”. Zdaje sobie sprawę z tego, że nie doczeka końca swych dni w pełni sił fizycznych i umysłowych. Dzień wczorajszy był lepszy i bardziej obiecujący, gdyż miał przed sobą dłuższą przyszłość niż dzień dzisiejszy.

W przebłyskach świadomości dociera do nas, że jesteśmy istotami doczesnymi i przygodnymi.… Czytaj dalej...

 

Czy mamy namaszczać umierających?

On 28 października 2019, in Śmierć, NT - Jakuba, by BJ

Czy mamy namaszczać umierających?, Peter J. Leithart

Namaszczenie chorych, w tym umierających, jest jednym z siedmiu tradycyjnych sakramentów Kościoła Rzymsko-Katolickiego. Reformatorzy nie uznawali jednak tego rytu za sakrament. Formalnie chodziło o to, że ryt ten nie był bezpośrednio nakazany przez Jezusa. Teologicznie chodziło o to, że nie był to jeden ze znaków wyróżniających członków Kościoła od innych ludzi i w związku z tym nie można go było zaliczyć do „znaków przymierza”.

Biblijne uzasadnienie tej praktyki znajdujemy w Liście Jakuba 5,14-15, gdzie autor stwierdza, że chory powinien przywołać starszych, żeby modlili się o niego i namaścili go w imię Pana Jezusa Chrystusa.… Czytaj dalej...