Bóg przemawia w Ciele, Peter J. Leithart

Kulminacją prologu Ewangelii wg św. Jana jest stwierdzenie, że Słowo stało się Ciałem. Już wcześniej Jan powiedział co nieco na temat tego Słowa.

Słowo było „na początku”. Tutaj Jan nawiązuje do pierwszego wersetu Biblii, z którego dowiadujemy się, że Stwórca jest mówiącym Bogiem, który stwarza, przemawiając. Słowo, o którym pisze Jan, jest słowem, przez które wszystko powstało.

Słowna artykulacja nie jest jednak drugorzędnym atrybutem Boga. Bóg nie zaczął mówić, kiedy powiedział: „Niech stanie się światłość”. Bóg mówił, zanim jeszcze powiedział: „Niech stanie się światłość”. Bóg zawsze był mówiącym Bogiem, jeszcze przed stworzeniem świata.

Słowo istnieje od wieczności i od wieczności zwrócone jest ku Bogu, czyli ku Ojcu. Przyimek „ku” często bywa tłumaczony jako „z”, lecz jego głównym znaczeniem jest „do” lub „ku”. Ojciec i Słowo nie stoją obok siebie – ręka w rękę, lecz zwróceni są ku sobie – twarzą w twarz.

Możemy rozwinąć tę myśl, pamiętając, co List do Hebrajczyków stwierdza o Synu. Syn jest „odbiciem istoty” Ojca. Jest doskonałym odzwierciedleniem Ojca. Skoro zaś Słowo i Ojciec stoją twarzą w twarz, to Ojciec widzi samego siebie w Słowie, które jest Jego odbiciem. Ojciec rozpoznaje siebie w swoim Słowie.

Słowo, które jest od początku, które jest ku Bogu, jest również Bogiem. Ojciec spogląda twarzą w twarz na swoje odbicie, które jest tak doskonałe, że samo jest całkowicie i w pełni Bogiem. Wszystko, co możemy powiedzieć o Ojcu jako Bogu, możemy również powiedzieć o Słowie, pamiętając oczywiście, że Słowo jest Słowem, zaś Ojciec jest Ojcem.

Odwieczne Słowo jest obrazem Ojca i Jego doskonałym wyrażeniem samego siebie. Bóg jest Bogiem, który odwiecznie komunikuje się i wyraża siebie.

To może brzmieć bardzo osobliwie. Mówimy o Bogu, który rozpoznaje siebie w kimś innym, kto jest Jego Słowem i Odbiciem; który odwiecznie wyraża siebie i jednocześnie rozpoznaje siebie w tej auto-ekspresji. Zdaje się, że jest to coś, co w unikalny sposób odnosi się tylko do Niego.

Ale przecież zostaliśmy stworzeni na obraz Boga, który nie milczy, lecz mówi; który ma Słowo i jest Słowem. My także poznajemy siebie w innych. Poznajemy siebie, kiedy stajemy twarzą w twarz z przyjaciółmi, z małżonkami, z dziećmi, z Bogiem.

Również nasze słowa służą auto-ekspresji. To, co komunikujemy, nie jest tylko tym, co wypowiadamy. To, co mówimy, objawia to, kim jesteśmy. Jezus powiedział, że zostaniemy osądzeni z wszystkiego, co mówimy. To, co wychodzi z ust, pochodzi z serca. To, co wychodzi z nas, jest o wiele istotniejsze niż to, co wchodzi do nas.

To dobrze, że mój Stwórca przemawia i jest odwiecznie mówiącym. To dobrze, że komunikuje sam siebie przez Słowo, które również jest Bogiem; które w rzeczy samej jest samo-objawieniem Boga, auto-ekspresją Boga, zwerbalizowanym Bogiem, Bogiem wypowiedzianym przez Boga.

Jednak czy to Słowo może dotrzeć do mnie? Czy mogę usłyszeć odwieczne Słowo? Bóg i Słowo stoją twarzą w twarz, ale Jan stwierdza, że żaden człowiek nigdy nie widział Boga.

Dla mnie osobiście świadomość, że Ojciec i Syn odwiecznie zwróceni są ku sobie, nie jest zbyt wielką pociechą, o ile ja sam nie mogę uczestniczyć w tej intymnej komunikacji.

Bóg Słowo wypowiada odwieczne Słowo, lecz ja jestem częścią stworzenia – żyję w czasie, a nie w wieczności. Bóg wypowiada odwieczne Słowo, odwiecznie komunikuje sam siebie jako Słowo, lecz ja jestem zniewolony przez grzech – bałwochwalstwo i grzech zaślepiają moje oczy i zamykają moje uszy. Czciłem nieme bóstwa i upodobniłem się do nich. Czciłem głuche bóstwa i stałem się podobny do nich.

Nowina proklamowana przez Jana nie jest w pełni dobrą nowiną dla nas, póki nie dowiadujemy się, że Słowo było nie tylko na początku, zwrócone ku Bogu; że jest samym Bogiem, który odwiecznie wyraża sam siebie, ale że również stało się ciałem.

Dobra Nowina polega na tym, że Słowo stało się ciałem; że auto-ekspresja, czyli objawienie Boga, zamieszkało w ciele. Dobra Nowina polega na tym, że Bóg, który przemawia, przemawia ludzkim głosem. Przemawia w miejscu i w sposób, który umożliwia mi usłyszenie Jego głosu. Rozjaśnia moje ciemności, abym widząc Go, mógł przejrzeć na oczy.

Tłumaczył Bogumił Jarmulak

Źródło: God Speaks in Flesh

 

Leave a Reply

(Spamcheck Enabled)